Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Emma, Victoire Babois, Çev. Sunar Yazıcıoğlu" isimli şiir 25.9.2018 10:27:14 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Emma seyrediyordu berrak bir derenin temiz dalgalarını , Orada sevimliliğini görmüyordu ; Yanında, serin bir gölgede dere mırıldanıyordu, Emma işitmiyordu bu mırıltıyı. Tatlı bir solukluk duygulu alımlılığına Sanki yeni çekicilikler katıyordu : Hareketsiz ve düşünceliydi, ağlamıyordu Emma, Gözündeki yaşları düşmeye bırakıyordu. Bir iç çekiş kalbinin acısını azalttı ama. O, “Ooo ! Hayır dedi acıyla, Hayır, hayır, Silvain artık değil eskisi gibi. Boşuna inancını bana övüyor, O bana boşuna dönüyor. Üzüntümden etkilendiği için, hâlâ sevdiğini söylüyor beni. Öyle söylüyor, ve beni üzüyor dönüp ağlamaları! Ah ! Çok kere başardım gözlerindekini okumayı: Düşünüyordu bana söyleyeceğini ; Oysa önceleri düşünmeden söylerdi. “
Victoire Babois 1760-1839 Çev. Sunar Yazıcıoğlu
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.