Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"-İlk yokuşta..." isimli şiir 17.8.2018 15:56:41 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
yaraları elbette ki sarmak gerekte dumura uğramış bir aşk yarası sarılır mı hiç hele ki sinsi sinsi girişte çıkması da o anda bir olmuşsa haksızlığa uğrayan nice gönüller hep yas tutuyor illa ki de hüsran ateşlerinde de kavruluyor kaçışlarda bir veda bile edilemez bilmez misin bilsen o gidişin için içimde ne kadar çok isyanlar kaynıyor kahırdan kahrolan bu yüreğin son nefesi için
mıh gibi bir sancılar saplanır kabullenememekte o hatıraların da dimağlardan bir bir uçuşurlar zifiri karanlıklarda
sırlar tüm kaçışların kara bir yazı tahtasıdır gönüllerde ancak gecelere dökerler yüreklerini bilir misin ki yıldızlar hep aşktan kaçarlar yürekleri dayanamayıp da kaydıklarında içim içimi yiyişte bitirdi neydi ki acaba sevmekte anlayamadığım çıkar mı mal mülk mü veya para pul mu yoksa iki gönlün ruhen yekvücut olabilmesi mi
oysa şimdi gönüllerin enkazı birbirlerini ezip de duruyor yıkıntıların parçaları gibidir birlikteliğin tuzla buz dağılışı
feryatları'm hüküm sürüyor çaresizlik karşısında diz çöktü rense kahırların yüreğime dağ gibi yüklenilmesinden yanar dönerliğin hiç görkemi mi olur sence koskoca bir hayat ortadan yok olduktan sonra bel bağlamak kime ne fayda çıkarı olanlar tek tek kopup da gittikçe
sana son sözümden de vaz geçtim aklın olmayınca aşkı soruyorum da baki olan yok koca bir dünyada o vakit neye yarar ki deli danalar gibi ha bire çırpınmaya
işim düştü de veya ne kadar ekmek o kadar köfte dendikçe velhasıl boşluğu dövüp de durmuşuz biz ırgatça
şimdi ki insanlık aşkı ve merhameti görüp de hiç tanıdılar mı ki bu alem de kaypaklıkların içinde de hamurları yoğruldukça şimdi seven veya sevmeyen tüm gönüllerde içi kavuran tek şüphe ne vakit bana çelmeyi takar acaba
oysa düşünmek bile abes iyi bilin ki karşınıza çıkacak ilk yokuşta...
(16.08.2018) AZAP...
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.