Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"İzdüşümü" isimli şiir 5.8.2018 06:04:08 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Yıkıntılarımın ortasına oturursun utanmadan Perdelerimin gölgelerindesin Ne zaman bir yana baksam beliriverirsin Modern cağlarımın şizofrenisin
III Yukarımda açık lacivert bir gökyüzünün yüzüyüm Yıldızlarına parlayan Sen dönüp dolaşan zalim bir parıltı Göz alan, diş olup da ısıran dudak olup da susan -öyle zalim Öyle, öyle, öyle kendincesin ki ayaklanıp isyan çıkarırsın uyumasın hiçbir şey aksın kanları ile zerre hücrelerin zerre taneleri
IV bir zamanlardı bir ayna vardı uzaklarda karanlıkları vardı
su gibi belirmiştin aynanın üzerinde kendimi bıraksam su gibi girecektin aynanın üzerinden içime Öyle kolay öyle kolaydır ki su gibi akmak
V sanki istasyondayım tren seslerini dinleyen uzaklardan çığırır yankıları iz iz iz gibi geleceğin önünden geçer aldanırım ve hep sadece seni, ölümü ve yazmayı düşünürüm
Öyle zordur ki bunca parıldayan ışıklar arasından ölümü seni ve yazmayı düşünmek tutulur kalırım, kıpırdayamam boynum hep sabittir o vakit ve yüreğim hep kırılgan nasıl bir ateş taşıdım o çağlardan bu çağlara minferimin arasındaki mızraklardan kalabalıklarımın arasındaki ıssızlıklardan sıyrıldın saplandın
oysa bir sistin uzaklarda dumanların arasında boğuluyordum geçiş hakkı tanımıştın kendini görebilirsin dedin gülümseyerek kapalı şiirler yoktu o zaman
VI Dokuz bilge adamın doğruluğu Darağacına götürmektir onuncuyu dokuzu da sen onuncusu da sen
VII bir istasyondayım dokuz bilge adamın etrafımı sardığı ve senin için geliyor diyorsun gözlerimin içine bakarak dokuz kişinin güveni var sesinde onuncuma sesleniyorum onuncuma sesleniyorum diye bağırıyorsun ahh nasılda bırakmışsın ben onuncuyu yapayalnız onu da sensin aslında dokuzu da bir olmuşuz biz aşk elinden ne beklersin dokuz doğru da bir doğruyu götürebilir bir olmuşken
tık tik tik tak tak tak kudretle yaklaşıyor yankılana yankılana almaya geliyor ve ben düşünüyorum; ne hoş olurdu o gelmeden intihar edebilsem
sarmallar, mazgallar, balkonlar rüzgarla ağırdan çatırdayan dallar gibi gidişimi izlemek istiyorum çatlıyorum ortadan ikiye bu benim hakkım diyorum bir ölürken bir yaşamak
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.