Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"BENİM DÜNYAM" isimli şiir 19.3.2018 10:15:56 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
benim büyük laflarım hiç olmadı hep kendimden üstün gördüm bir insanı bir hayvanı da hiç ezmedim üzmedim yanaklarını çocukların annelerin ellerini öpmek için hep can attım
benim bir insanı üzecek kadar mısralarım olmadı daima boynu kıldan ince biri kaldım payıma düşenden fazlasını almadım sofradan bir şehirden ayrılırken sırtımı dönmedim tanıdıklarıma sevdiklerime kalbimi açık bıraktım dört mevsim
benim kirli işlerim, gizli oyunlarım hiç olmadı olduğum gibi yaşamaya gayret ettim yemin ettim serçe kuşlarına aşkla yol alacağımı düş kurmaya devam edeceğimi her geceye hece hece anlattım
ve benim yüzümden mutluluğundan olan olmadı kim kıyıma uğramışsa ellerimden kaçak bir çay içmiştir kim haneme selam vermişse hoş söz duymuştur heybemden kim gözlerime güzel bakmışsa güzelliği az çok tatmıştır