Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"O Gül Devrini Yaşamak Vardı 1" isimli şiir 13.11.2017 01:02:18 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Efendim!Gül döküp yollarına, geldim huzuruna, Sana layık ümmet olmak var mı acep alınyazımda Ne bahtiyar sana layık olan da, Melekler hayran o kutlu kula.. Ahh Efendim! O gül devrini yaşamak vardı şimdilerde Bir nazar almak, duanla hayat bulmak, Gözlerinde cennetleri seyre dalmak Bir dakika da olsa kutlu sohbetini dinlemek, Şerefyâb ikliminde serinlemek.. O zaman gülistan bağı olan âlemimizde Rabbimize yakınlığın zirvesinde, Huzurun ruhumuzu kuşattığı manevi atmosferde Kimbilir nasıl bir duygu güzelliği yaşayacaktık Ve kimbilir nasıl bir aşkla dolacaktık!.. Hani bir keresinde iki kutlu sahabi gelip yanına Bunlardan birisi Hz Ömer ra Hani seni öldürmek için gelip de Seni gördüğünde aşka gelen Cehennemi nârın içinden çıkıp da Cennet yolunu bulan, İslamdan önce başka Ömer, İslamdan sonra başka olan Ömer! Biz münafık olduk Yâ Râsûlallah(sav) Senin yanında başka bir haldeyiz senden ayrılınca başka bir halde Cevabına hayran yeryüzü, gökyüzü, semavat, kainat Eğer benim yanımda olduğunuz gibi olsaydınız diğer zaman dilimlerinde de, Gökyüzündeki, yeryüzündeki meleklerden farkınız kalmazdı diyişin vardı ya! Senin huzurunda bir an, salise bile olsa o an, Sahabi olunuyordu ey Rasûlü Zîşan Ruhuna ruhlarımız olsun kurban! Gökyüzündeki yıldız kümelerine dahil olunuyordu işte o zaman.. Vahşi en düşük mertebedeyken Abdulkadir Geylani Hz.leri Vahşinin atının burnunun ucunda bir toz bile olamam derken Neydi Efendim huzuru Risalet Penahindeki cevheran? Olamadık Yâ Rasûlallah sahaben Olamadık ama ahirzamanda gelen ümmetiniz senin rızanı gözeten, seni görmeden seven! Boynumuz bükük de olsa Nurlu ikliminde bulunamasak da Kardeşlerim dedin ya bizlere Kardeşlerimi çok özledim diyerek inci gözyaşlarını akıttın ya meleklerin nurdan kanatlarına! Kardeşlerimi görmek isterdim diyince Sahaben Biz senin kardeşlerin değil miyiz Yarasulallah? sorusuna cevaben Sizler benim dava arkadaşlarımsınız Kardeşlerim ahirzamanda gelecek sözlerine ahirzaman ümmetin oldu asırlarca hayran! Bu ne büyük şeref! Bu değer veriş ne büyük bir onur bizim için Ey Yüce Sultan!.. Lâkin sensiz boynumuz bükük Yâ Râsulallah! Sana gelmek istiyoruz yollar yokuş, Yollar sarp ve dikenli Nefis ve şeytan pusuda, Belli ki kirli niyetleri! Gözlerimiz yaşlı Her yanımız zulümle sarılı Nolur Yarasulallah on dört asır öteden sesleniyoruz sana Nolur bırakma bizi Şefkatli sînene bas şu garip ümmetini Nurunla sarıp sarmala Sil gözyaşlarımızı, sırtımızı mübarek ellerinle sıvazla Nolur kerem et, şefaatinle hepimizi karşıla Bizlere kevser şarabını içir avuçlarınla Nolur nolur Efendim mahşer gününde tut ellerimizden al bizi de yanına Bırakma Sultânım bırakma bizi iki cihanda da!..
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.