Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"şiir ayazı" isimli şiir 12.7.2017 08:40:15 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
saçına kırağı düşmüş toprak dili nasır tutmuş türkülerde eşkıya geçişiyim bu aralar parmak uçlarımda çocukluğum yaralı ve geçit vermiyor kamburumda açan çiçeksiz dağlar
nereden ve nasıl başlayacağımı bilemeden zaman bile otuz iki dişini birden geçirmişken etime meydanlar üzerime yürürken yüreği yaslı kanadı paslı bir beyaz güvercin kadar devrimsizim
nasıl inanırım ki güle, bülbüle, güneşe zindanlarımda acımasızca boy verirken gece
soğumuş bir çay içimi kadar keyifsizim bu aralar sıkıntı besliyorum ruhumun derinliklerinde sararmış bir güz sancısında şiir ayazıyım belki de yazasım da yok yazılasım da yok hayata dair
biliyorum hiçbir aşk, hiçbir sokak taşımaz beni bu saatten sonra ama olsun sen yinede az da olsa aralasan kapını diyorum ve bir adımda sen atsan ilişsen yamacıma hatta yaralarını da al gel, öp, kokla sür başucuma
. . .
sonra mı sonra sıkıca örtün üzerimi…
ilhanaşıcıtemmuzikibinonyedi
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.