Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"sessizliğin hüznü" isimli şiir 7.4.2017 20:06:25 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Bir tutam sevgiyle dünyaya bakıp yalnızlıklar tireninde yolcuyum. düşünceler sürükler belir sessizliğe nerde dur diyecek bilinmez bu sessizlik çaresizlik mi? ya da hayra şerre alamet mi bu? güneşin gölgesin de gölgeler kim bilir hangi oyuna hakim yalnızlık yanı başımda duruyor hasret, özlem esir olmuş gölgeme her nedense hüzne talimim yoksa mutluluğa ihanet mi bu? gözler yorgun yalnız şahit ben yalnızlığın hüznü sessizliğinde yolcuyum ben.
07/04/2017 f.k
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.