Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Yoksul Albümler" isimli şiir 29.8.2019 10:30:40 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Suskunluğun susturdu bütün sesleri Ellerinin fısıltısı bile kalmadı avuçlarımda Ellerin ki… Bulutsu bir yumuşaklık, ilk karın beyazlığıydılar Kaç şiir teyelledim ellerine Kaç türkü yaktım Ellerin bir ceylanın su içişi Ellerin kınalı keklik kıvraklığıydılar
Artık ellerin yok Ellerinin gölgesi bile yok
Birlikte gülümsemiyor ellerimiz fotoğraflarda Ellerin olmayınca, nasılda flu resimler Mutsuzluk, doğum izi gibi sırıtıyor her karede Her fotoğrafta çatılmış tüfek yüzüm Sensizlik hüküm sürüyor albümlerde
Hüzün, en kıdemli arkadaşım Deklanşöre basan el fark etmese de, gülümser gibi değil, Küfreder gibi poz veriyorum objektife Vurgun yemiş süngerciler gibi donup kalıyorum Sanki… Sanki, yıkılıyor üstüme gök kubbe
Hep kadrajdan kaçma isteği, Bakışlarım kaçak göçek Sen yoksun ya resimlerde; Öyle boynu büküğüm, öyle Arabesk
Yoksun albümlerde… Öyle meydandayım Her namluya hedef Öyle ulu orta Öyle açık saçık Gövdesinden kırılmış ağaçlar gibi yer ile yeksan Öyle dal budak Öyle yıkık
Yoksun albümlerde… Attığım her çığlık Şiirdir artık
[ italik ]
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.