Gülmektedir mutluluk.
Neşeler eksilmesin,
Olmasın uykusuzluk.

Yastığa konulan baş;

...

Hayat bir başka güzel sesini hep duyunca
Yüregimde hüzünden çoktan dağlar yıkıldı
Kadere kızmam iyiki bana seni yazdı

Senin sevdan bende ölsem bile yaşayacak

...

umut vardır
Gürsel Özkan umutvardır.
Her patlayan tomurcukta
her doğan günde
umut vardır.

...

Kucaklar açar Keban da Karasu Murat gibi
İçim içime sığmaz küheylan kırat gibi
Kaçan ceylanın peşindeki kurt gibi

Dağlarda biriken volkan gibi patlayasım gelir.

...

sergen bir gönlün utanmaz cakası var
tüm insanların o canileşmiş yüzlerinde
beklenirken atiden ufacık da olsa bir gülüş
kibrin ve gururunun kırılamıyor ki böbürlenmesi
utanıyorum insansızlıktan

...

sevilmemek bir ızdırap
gelde şimdi ölme
her gün yaşaya yaşaya...

özlem bir nevi ateşmiş

...

Kahve pişirseydik
Kahvesini ben
Şekerini sen katsaydın
Yudumunu sen
Nefesini ben çekseydim

...

Nefes alıyorsa insan umut etmeli her zaman
Er geç gelecek beklediğin o an
Sabret ve hiç durma
Umut tomurcukları saç etrafa
Birgün mutlaka kendine vakit ayırdığında

...

…Umut var mıydı sevgili? Bizim için var mıydı? Bize hiç uğradı mı bu umut denilen şey? Ya da biz mi yoktuk umut için. Neredeydik, umutla buluşamadık. Umut neden bizim kapımızı çalmadı bir sabah vakti. Umut neredeydi, nereliydi, nereden geliyordu biz onu neden kaybettik?
Belki çok uzaktaydı. Dağlarda, zindanlarda, şehirlerin ücra köşelerinde, istasyon raylarında, otobüs terminallerinde, ağaç yapraklarındaki çığırtılı rüzgar sesinde. Bir yolculuk yapıyordu o da kendince. Bir yerden bir yere göç ediyordu kalıcı kalabilmek için. Umut denizdeydi. Denizin hırçın dalgalarında, mavi suyunun güzelliğinde, canlılığında ve yalnızlığındaydı. Belkide gökyüzündeki yıldızların ışıltısındaydı. Ay ışığının parıltısında, gece karanlığının kuytusunda, gözlerimizin göremeyeceği kadar kör ve derin bir noktada, kuyudaydı.
Biz hiç görmedik umudu ve umut yoktu bizim için.
… Umut var mıydı be sevgili? Nereliydi, belki de vardı ama bizim için yoktu. Belki de sandığımız kadar uzakta da değildi bu umut denilen şey. Aslında umut hiç te uzakta değildi. Çok yakınımızdaydı. Yıllarca onu uzaklarda boşuna aradık ve boşuna bekledik sabırsızlık içinde.
Umut; gözlerinin ışıltısında, teninin sıcaklığında, yüzündeki tebessümde ve dudaklarındaki o samimi gülüşündeydi. Kalbine gömülmüştü umut.

...

Sil baştan diye diye sancılı doğumlardan
Beklenenin kayığı bir tutam umudumuz
Büyüleyen gözlerden, leylak kokan mumlardan
Meşk bulanın ışığı bir tutam umudumuz


...