ANKARA EN KARA OLDU

Nasıl da karardı, böyle Ankara.
Güzel Ankara’mız, oldu en kara.

En güzel zamanda, göçtü yiğitler.
Teslim edip ruhu, şanlı şehitler.

Ruhlar göçüp gitti, cennete elbet.
İmanlı nesile, emanet nöbet.

Canlar ölmez diyor, yüce dinimiz.
Bilinsin ki ölen, yalnız tenimiz.

Ebediyet cennet, der çünkü Allah.
Şehadetle olur, en yüce felah.

Ankara’nın taşı, oldu en kara.
İtlerden dökülen, pislik kan kara.

Dört bir koldan bakın, saldırır küffar.
Her ite belayı, ver yüce Kahhar.

Bu an birlik anı, bitsin kavgalar.
Siyasi kavgaya, güler kargalar.

Leş kargaları hep, sardılar yurdu.
Cennet yurdu şanlı, ecdadım kurdu.

Ne toprak veririz, ne de bir tek taş.
Vatan sevdasıdır, yürekte ateş.

Meydanı bırakmaz, bu millet ite.
Anlasınlar ve de gitsinler öte.

Nasıl kurulduysa, kanla bu vatan.
Öyle savunulur, şanla bu vatan.

Mustafa EROL
22.02.2016
Manavgat / Antalya