Bize sunulan sevgi çevik ve dingin.
Aşkın mabedinde altınsı bir saadet.
Allahın bir lütfu ki,
Üzerindeki yeşil yaprakları sürekli
Taze filizler veriyor.
Ve aşk yeniden başlıyor.

Bir sevdiceğin olur,
Henüz çok gençsindir.
O yaşta vefa beklersin,
Bulamazsın.
Koparsın hayattan,
Yanarsın.

Küstüğün dünyada,
Adın yanlız adamdır.
Ruhunda öyle.
Gözlerinin sabitlendiği,
Çırılçıplak kocaman bir duvar
Arkadaşın olur.

Güneş olmak istersin,
Olamazsın.
Yıldız olmak istersin,
Olamazsın.
Gün geceye saklıdır
Geceyse güne, ay hep karanlıktır.

Biz Tanrı’nın sevgili kullarıyız.
Şimdi güneşiz, yıldızız, ayız.
Rüzgar gibi bakıp,
Yağmur gibi yağıyoruz mutluluğun üstüne.
Hiç bir şey güzel değil bu koku, bu renkler kadar.
Ve şimdi hiç bir şey yüreğimiz kadar aydınlık değil.

Ölmez bir aşk kapladı benliğimizi.
Yaktığımız ateş,
Sönmemecesine harlı.
Rüyalar boyunca beklediğimiz saadet,
Avuçlarımızda.
Kim bozabilir ki...

Mehmet Fikret ÜNALAN
22 Şubat 2016 Saat 03.20
Batıkent/Ankara