Miski amber kokardı bu vatanın toprağı
Dağı, bağı, ovası şimdi barut kokuyor
Nice çınar devrildi sarardı her yaprağı
Millet dalmış uykuya, devlet gazel okuyor


Bu toplumu bir yapan nice liderler vardı
Kudretiyle hükmedip kucaklayan bir yardı
Onlar Hakka varınca düşman etrafı sardı
İçerdeki hainler dışa mekik dokuyor


Renkli renkli çiçekler bahçesinde açardı
Bülbüller öteriken kelebekler uçardı
Filizlenir büyürdü gençler sevgi saçardı
Pineklemiş baykuşlar gece gündüz şakıyor


İzinsiz varılmazdı Türklerin bölgesine
Sadece mazlum olan sinerdi gölgesine
Oysa şimdi gelenin bakılmaz belgesine
Bu yurtta barınırken Türk’ü içten yıkıyor


Yiğit asker olunca yakılırdı al kına
‘’Öde vatan borcunu ‘’ derdi doğuran ana
Yüreğine od düşse ah derdi yana yana
Göz pınarı kurumuş yaş değil kan akıyor


İyileşmek bilmiyor içimizde ki yara
Kafkasi’yim sorarım, kim düşürdü bu dara ?
Namımıza sürdüler ‘’ak ak’’ diye bir kara
Aklamanın yerine kınayarak bakıyor.
Ülkeyi bulut sarmış ruhlar şimşek çakıyor


Osman Onuktav
Kafkasi
19/02/2016