ÇOCUKLAR ÖLMESİN

Yine bir bebek tabut,u geçiyor önümden.
Lutf eyle Allahım sonsuz kereminden.
Dayanamam yüreğim çıkacak yerinden.
Beynim eriyip düşüyor gözlerimden.

Ağzı süt,elleri minik gözleri boncuk.
Al yanaklar kehribardan kaucuk.
Ağlaması ayrı gülüşü ayyuğa uçuk.
Ölmek sana hiç yakışmıyor cocuk.

Nerde oyuncağın tahtadan atın.
Sanada mı acı geldi tadı hayatın.
Kara yazılmış doğmadan Bahtın.
Bukadarmıydı dünyadaki saltanatın.

Yüzlerin toprak, gözlerin bulanmış kana.
Melekler konmuş almak için omuzlarına.
Bak geldiye peygamber el sallıyor sana.
Git artık biraz da cennette oyna.

Sensin evlerin şenliği cennetin süsü.
Sen insanlığın hüsran öyküsü.
Seninle mi silinecekti vijdanın törpüsü.
Sen ölme yakışmıyor sana tabut örtüsü.

Topraklarmı doldu sarı saçlarına.
Sen demi hedef oldun Habil’in taşlarına.
Üstune yağmur gibi gelen bombalar varya
Ebabil gülleleri gibi dökülsün başlarına.

Vijdan sız kurşun nasıl girdi döşüne.
Dünyayı veririm bir gülüşüne.
Kurban olayım muskalı beşiğine.
Sen ölme çocuk ben de gelirim peşine.