Mine’L Maniler

Açdım sana golumu
Gar gapladı yolumu
Buraları çok Sook
Boşda goma solumu

O zamanın behrinde
Güccüdüm tabim bende
Bibim oyun oynarkan
Ebem ısdar derdinde

Bibim inniye almış
Geline habar salmış
Pambuk yorgan yaparken
Gözü uzaa dalmış

Oolumu vermem diyor
Sinirim germem diyor
Gendicini yırtsanda
Döşşee dürmem diyor

Leylican doğru söler
Onu dinneyin beyler
Hızınan hava atan
Takdalı köyü boylar

Hayırlısı buyumuş
Nedek millet uyumuş
Deriye boş sandidim
Akıp geden suyumuş

Bizim gız bizden gaçar
Başında şeş gıç açar
Cennedden dapı almış
Herkeşe hava saçar

Gözlerini gapıyor
İşlerini yapıyor
Görsen gözü baliyi
Ona nasıl dapıyor

El beni ah el beni
Sele verir el beni
Gırk parçiye pelsede
Gene doymaz yer beni

Saman altı su geddi
Sana güvenim yiddi
Fazla yemin ediyon
Yaptıkların bak yeddi

Samannıkda inne var
Bulamıyom yer çok dar
Helimâtın bibimden
Bekliyom acimcik car

Az amma özden olsun
Yürekli sözden olsun
Kötüsünü çöpe at
Gülüşün yüzden olsun

Yolculuk bittim’ola
İlk durakda ver mola
Usda galemi alıp
Mani yazdım derm’ola

Zalımın zulumu var
Menfatınca ilmi var
Dorulukdan şaşmiyen
Merdlerin galemi var

Acimcerek deliim
Dürüslüün eliim
Varısa bir haksızlık
Denizlerin seliim
*
Sana oralar gözel
Bana Andırın özel
İsdiyorsan barabar
Yazakmı Mani gazel

Mine Erdoğan Dal - MANİLERİN SULTANI

ETEK YAZILARI
O zamanın behrinde: O zamanın şartlarında
Güccüdüm: Küçüktüm
Bibim: Halam
Isdar: kilim dokuma tezgahı
Sook: Soğuk
Andidim: Zannetmiştim
Deliim: Deliyim
Eliim: Eliyim
Seliim:Seliyim
şeş: Başa alınan tülbent, türban
Pambuk :Pamuk
İnniye :İğneyi
Helimâtın: Halime hatun
Bibimden: Halamdan
Car: Medet ummak
Gendicini :Kendi kendini
Döşşee :Döşeği, yatmak için yere serilen büyük minderi
Dürmem :Toplayıp kaldırmam