1
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1007
Okunma
Sen şimdi uyuyorsun.
Kapadın ya gözlerini;
kan ağlıyor coğrafyam.
Dudaklarında aynı Şubat soğuğu,
gözlerinde kaos yorgunu mağrur bakışlar.
Dinsiz kuşlar kanat çırpıyor yüreğinde.
İlmini mabedinden ayırmış dallarını kıran keder.
Bir adımda ’k/aç’ yıl geriledim huzurundan.
Al kafesimden, azat et uzuvlarımı.
Her zerrem ayrı çırpınıyor düşlerinin eşiğinde.
Sen asil tanrıça.
Sen soylu elem.
Bir elimde sırrın var diğerinde müjdem.
Uyan. .
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz