Sesi kısık bir öğretmen şiirden söz ediyor
Hece diyor ölçü diyor başka bir şey demiyor
Yine okunsa da o küf tutmuş dizeler
Okullar şairlere kapalı şimdi sonsuz bir tatil
Bezgin bir şiir uyukluyor öğle tatillerinde

Güzel olan ne varsa kesilmiş faturası
Yitirilmiş bütün değerler
Çekler karşılıksız senetler protestolu
Batık bir şiir sürünüyor banka önlerinde

Yıllardır yalnız bir adam
Sabahı çekiyor karanlıktan
Bu nasıl kimsesizlik
Kardeşi gözyaşı ve hüzün olan
Öksüz bir şiir uyuyor soğuk odalarda

Nasıl bir çağ bu zulmüne bir şey dayanmaz
Martılar yorgun ve kederli uçuyor
Azgın dalgalar dövüyor duvarları
Aykırı bir şiir çürüyor mahpus damlarında

Sırtlanmış hayatın bütün yükünü
Hüznü savura savura şarkı söylüyor
Gözleri iki zeytin tanesi çocuk
Yorgun bir şiir geziyor sokaklarda

Şimdi askıda yaşıyoruz biz
Yani yaşamak denen şeyi bir suç gibi işliyoruz
Ant içtik el verdik o genç yüreklere
Asi bir şiir boy veriyor bahçelerimizde

Ey muktedir bütün renkler senin
Biz karanlık yiyip karanlık içiyoruz yıllardır
Ayağımızda prangalar çürüyor utançlarından
Özgür bir şiir büyüyor yüreklerimizde