2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1204
Okunma
Şuh kadın
Ak bir ölüm gibi dirildi
Göğüslerinden soydu geceyi
Kulpundan tuttuğu gölgesini yudu
Hevesi kurumamış macerasından dönüyordu aklı
Yolluğunu bu yüzden tazeledi dudaklarında
Kundaklı sözlerini uladı birbirine
Ömrü yeterse kına yakacaktı ellerine
Ve göğün mazgallarından tutacaktı
Adam
Sıfatını kazandığı aşkı
Yoklattı damarlarındaki kana
Kuytuluk yerlerini ışıttı gözlerinin
Gülüyordu
Köz renginde sustu bakışları
Ah cız etmişti içi
Bir ırmak gibi akmak adına
İmrendi sevişmesini
Günah sus payını almıştı yine
Gümrahlaşan ellerinde okşanırken kadını
Hayat cedelini kuşanmış bu mevsimde
Namağlup siperlerin arkasında yaşanıyordu
Ve hiçbir kaygısı olmaksızın
Doruklarında olgunlaşıyordu aşkı
Cevap Yaz