ellerimde yılların nasırları haksızlığa sızlanır
bazen inşaatın zorluğu
kimi zaman toprağın hırçın ağırlığı yordu
alnımdan helal terler aka aka
hamal semerinde avuçlarımın onurlu izi..
şükür parmaklarım dokunmadı kirli paralara
sabahın erkeninde düştüm yollara
çocuklarım bekledi beni elimde helal fileyle
çok şeyler alamasamda yavrularıma
utanma hissine kapılmadılar getirdiklerimle...



çok sömürüldük kendi öz yurdumuzda biz
yine de eyvallah etmedik onursuzlara
nelerimizi alıp götürdü doyumsuz domuzlar
dün parmağında bir yüzsükle övünenler
şimdi Karun hazinelerine taş çıkartırcasına
almış yükünü gidiyor bakalım
gitsin! gidebildiği cennememin en dibine
sülalesinin,yandaşlarının kasalarını da doldursun
ağzımızdaki katıksız lokmanın yarısını da alsın
kefenin cebi yok demiş atalar, göreceğiz seni de!..



aklıma gelmişken söylemeden geçemiyeceğim
nasırlı ellerimden rahatsız olan vardı
sevdiğim, sevdasına ölürcesine yandığım
eve yorgun, argın geldiğimde
ortalıktan el ayak sesi çekilince giderdik odamıza
bir bahar havası estireyim derdim
odamızın loş ışıklarında romantik yaşayalım
sonra parmaklarım tenine usulca ve sinsice değsin
yol almaya başladığında başlardı söylenmeye
’aşkım nasırların ve avuç içlerin’
biliyordum teninde gıdıklanmalar yaptığını
bir tafatan da ’ aşkım, iyi de geliyor dokunuşların’
demeyi ihmal etmezdi aşkına öldüğüm
işte böyle; bir tarafta sömürü, diğer tarafta aşk
nasırlı ellerim; hakkındır helaline uzandığın ten!



Zafer Direniş
...

15 Ocak 2016 Cuma 22.45 Lahey