Şu bağrımda için için yanan ateşi…
Ben bilirim gayrı kimse bilmiyor…
Yar lebinden içmeyince badeyi…
Bu yangınım başka türlü sönmüyor…

Yüreğimde derinleşir bunun izleri…
Susar dilim saklar elden hep bu gizleri…
Gözlerime doğmayınca onun gözleri…
Gecelerim sabahlara dönmüyor…

Boğuldum tütmeyen dumanlarımda…
Tutsak oldum kendi zindanlarımda…
Kahroldum kadere isyanlarımda…
Kara bahtım kör talihi yenmiyor…

Ant olsun ki o karşıma gelince…
Bir sızı duyarım inceden ince…
Yaşarım bu sırrı kendi kendimce…
Saklı sevda kimselere denmiyor…

Bu yaşamak gider amma gücüme…
Neyleyim ki yoktur imkan başka seçime…
Bu yüzden kan gölüne dönen içime…
Gizli akan gözyaşlarım dinmiyor…

Kalkmaz ise tüm engeller aradan…
Her şey inan özelliksiz sıradan…
Alsın beni bu dünyadan yaradan…
Onsuz hayat şu içime sinmiyor…

Onsuzluktur hayatımın büyük hüsranı…
Hasret yaşanmaz kılıyor geçen her anı…
Sarmış iken bu sevdanın bitmez hicranı…
Şu yüreğim başka derdi tınmıyor…

Döşenmiştir her badire yoluma…
Boşluk dolar kucak açan koluma…
Bir gül gibi açmaz ise dalıma…
Vefa edip kuşlar bile konmuyor…

Bir kıvılcım ile yaktı çıramı…
İnfazımda bekliyorum sıramı…
Sarmaz ise öz eliyle yaramı…
Kırık dökük şu hayatım onmuyor…

Yeter artık küstüm ben bu hayata…
Ömrüm döndü boşa akan hayrata…
Teslim etti şu gönlümü hoyrata…
Kara kabus hiç sırtımdan inmiyor…