![]() MASALLARIN İÇİNDEN DÜŞÜYOR ÇOCUK
Bir masalın içindeydi çocuk.
Gülerdi masum bakışları,koşarken yarınlara. Kardelenler gibi beyazdı düşleri Bazen bir uçurtmanın kuyruğuna tutunup,, Mavi bir gökyüzü olurdu gözleri. Bazen de,en güzel mutluluğu çizerdi dünyasına. Küçük sevinçleriyle. İşte o masalın içinde böyle yaşarken çocuk.. Oysa; masallar güzel biter diyordu. Yanıldı çocuk. Çalındı gülüşleri Oturdu göz kapaklarına,kanlı gözyaşları, Gözlerin de kocaman bir korkuyla, Ağladı çocuk. Büyüdü hüzünleri acıların kucağında Ya savaşlar ortasında,kan revan içinde vuruldu düşleri. Yaralı bir kuş gibi savunmasız. Yada,denizler kucakladı yarınlarını, Öptü minik bedenlerini. İşte o zaman bir masalın içinden, Cennete düştü çocuk.. Bırakın onları yaşasın masallar içinde. Bırakın onların olsun bütün maviler. Hep gülsün gözleri,gülsün masum bakışlar. Değmesin hiç bir acı minik yüreklerine. Bırakın,bırakın hep mutlu çok mutlu Büyüsün çocuklar... GÜLSEREN MORKAN 12/21/2015 |
"Çocukluğumun gözlerinden baktığım
Çocuklarımıza anlatacağımız değil, yaşatacağımız
Onurlu, çıkarsız ve sevgi dolu
bir dünya istiyoruz" desek te maalesef aşklarını koltuklara adamış pörsümüş yürekler var olduğu sürece bu masallarda kin ve öfke hiç bitmez.
y/akıcı bir üslup ve okunası bir şiir
kutlarım sevgili Gülseren