Nefes almak için mi yaşamalı sadece
Aşık olmak için mi bakmalı kadına
Sevişmek için mi kavuşmalı tenler
Ayrılık için midir tüm gidişler

Ağlamaya mı harcamalı sadece gözyaşlarını
Gözler mutluluğu akıtamaz mı
Acıyı yazmak için mi sarılır kalem kağıda
Acısız satırın okuyucusu olmaz mı

Duygusuzluk hayvanlara mı mahsus kılındı
İnsanın duygusuzluğu kaçmıyor mu daha ağır
Gülümsemek değil miydi çocukluğun hakkı
Bu huzuru çalmak olmadı mı kahır

Siyah beyaza kavuşamıyorsa hiç
Uyumsuzluğundan mıdır sanki
Kıyar mı siyah? Beyazın bir gram leke almasına
Namusunu beyazdan öte siyah bildi

Fuzuli ister miydi her yanı ıstırap içinde
Istıraplar onu büsbütün benimsedi
Sonra vazgeçemedi Fuzuli derbeder halinden
Istıraplar onun büsbütün içinde

Timsah bilmiyordu sahte görünümünü
Insan yanılttı onu, sen sahtesin dedi
Aldandı oda kaybetti asıl kimliğini
Adadı şimdi bunalıma koskoca ömrünü

Yaprak buluşmalı mı her sonda toprakla
Uzun yıllar hasret çekmeye mahkum olsa ne olur
Yeniden doğup doğup acıyı bu kadar unutmasa
Mutlaka bir sonda toprağa eş olur

İnsan acımasız olmasa ya bu kadar
Faniliğine kıyacak illa sonsuzda
Onca candan vazgeçse belki
Yaradan kendi vazgeçirdiğini bağışlar!....