Şimdi ben dört duvar arasında hasret biriktiriyorum
zindanlar ince ince okur yüreğimi sabır vaktinde
aşılmaz yollar düz oldu mahşer uslandı özleminle
yokluğun penceresinden bakıyorum varlık deryasına

Dört yanım karanlık hücrelerim hasret kokuyor
ölüm nedir unuttum galiba oda beni unuttu
baksana hasretinden başka bir şey uğramıyor bana
hasretim dile gelse zindanlar neye yarar yokluğunda

Gel sor beni yanan ateşe küskün ve mahur bulutlara
yada git bak aynaya gördüğünü söyle aşıklara
zindan içinde bulmazsan kendini gel allah aşkına
kurtar beni çünkü ben sen diye bu zindanlardayım

Ey sevgili ben bir girdabın içindeyim aşk çıkmazında
ayrılık düğümünü çözemiyorum dar ağacında
unutulan neydi ölümü hatırlarken hıçkırıklar içinde
gönülden ziyade aklımız neye takıldı söyle

Yetmiyor yüreğim gözlerinin karşısında direnmeye
dil suskun gönül vurgun yanmaktan öteye gidemiyorum
mezar bile bakmıyor benim yüzüme anla işte
hasretin zindanında prangalar eskitiyorum aşk içinde