Allah kimseyi düşürmesin el diline
Kötülük işlemiş insanların benliğine
Çaresiz sarılırsın herkese dost diye
Kalan ömrün tükenir darbe yiye yiye

Gurbet ellerde yanar abdullahın yüreği
Düzenim kalmadı,yıkıldı evimin direği
İstemiyorum artık kötü günler görmeyi
Görev bildim sevmesini bileni sevmeyi

Mazim aklımdan bir an olsun çıkmıyor
İçimdeki hasretlik özlemi hiç bitmiyor
Zalimler benimle uğraşmaktan bıkmıyor
Kötü kaderim biran yakamı bırakmıyor

Beynimden siliniyor eskilerden eser kalmıyor
Başıma gelenleri bir türlü aklım sırrım almıyor
Yalvarıyorum rabbime değersiz canımı almıyor
Bıkmışım hayattan yaşama hevesim kalmıyor

Ölümler içinde ölümmüş böyle yaşamak meğer
Anladımki verdiklerime boşuna vermişim değer
Gecem gündüzüm yaşadığım heran olmuş keder
Bu gurbet ellerde tek başına bu abdullah ne eder

ABDULLAH ALTUNTAŞ
(yalnız şair)