2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
6218
Okunma

En büyük marifetim belkide ağlamak
Belki de duygularımın tümünü bastırıp
Sahte gülücüklerle insanlara neşe vermek.
Yoruldum anne yokluğundan
Yokluğunda kaybolmaktan
Kaybolduğumda korkmaktan
Çok korkuyorum
Hayat acımasız insanlar zalim
Her biri nerden parçalara ayırcağını iyi biliyor
Ve sen yoksun acıyan kanayan yerlerim iyileşmiyor
Öpeyimde geçsin de bana
Düşlerim çürüdü
Nasıl anlatayımki annesi olana
Anesizliğin iç yangınını
Hadi çık gel sen yine de ben uyurken
Solgun yüzüme darmadağın ruhuma bir öpücük kondur
Sım sıkı sarıl yanağınıda ıslatmayacağım
Rabia Gülgör
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.