(babama ve rahmetli anneme)

Hatırlıyor musun baba
Bandırma’da
Bir bayram sabahı
Kolkola yürüdük
O kesik minareli camiye

Tatlı bir rüzgar esiyordu
Saçımızdan başlayıp
Kulaklarımıza doğru
Yüzümüzde tebessüm
Ve beraber olmanın o doyumsuz hazzı

Oturduk yan yana
Ellerimizi açtık göklere
Dudaklarımızda sevgi, umut sözleri
Gözlerimizde kavuşmanın büyük ışıltısı

Ayrılık bir kapanmaz yara
Ayrılık bir bulut, kapkara
Ayrılık çözülmez bir düğüm
Ayrılmayalım, ayrılmayalım baba

Namaz dönüşü
Evin kapısını çaldığımda
Kapının ardında annemi gördüm baba
Başında beyaz örtüsü
Ve sevgi dolu iri gözler
Buyur ediyordu bizi sofraya

Ayrılık bir kapanmaz yara
Ayrılık bir bulut, kapkara
Ayrılık çözülmez bir düğüm
Ayrılmayalım, ayrılmayalım baba

Sevdiğimiz kadın yok artık baba
Bekliyor bizi ölümsüzlük yurdunda
Tatlı bir rüzgar eser yine
Sürükler bizi
O büyük demir kapının ardına
Sevdiğimiz kadının yanına

Ayrılık bir kapanmaz yara
Ayrılık bir bulut, kapkara
Ayrılık çözülmez bir düğüm
Ayrılmayalım, ayrılmayalım baba