Gökyüzünden boşalan yağmurları andırıyor zaman
Hele sen gittikten sonra görsen nasıl hüzünlü akıyor
Unut demiştin ya unut herşeyi
Sen gittin ama gökyüzü hep sensin
Gökler ki gözlerinin derinliğinden daha derin
Şimşekler ki kininden daha kinli
Ve yağmurlar ki usul usul akan gözyaşların gibi
Hiç unutmadım seni
Erkekler ağlamaz diyenlere inat usul usul ağlardın hep
Seni bundan severdim belki de
....
Gülüyorum şimdi
Seni niye sevdiğimi bile bilmiyorum
Unut kelimesi kulaklarımı sağır eder oldu
Karanlık, bomboş bir odada yankılanır gibi bir ses
Unut...
Unuttum desem
Madem yanımda yoksun tamam,tamam unuttum desem
Gökyüzü var sevdiğim
Sen yoksun ama gökyüzü var
Onlar hep seni anlatırlar
Onları çok seviyorum
Tıpkı seni sevdiğim gibi
Git dedin ya hani bana sevme!,git!,unut!
Hiç üzülmedim aslında
Hiç...
Bak seni daha güzel bulmak varmış kaderimde
Her an yanımda...
Uykuda üstümü örten yorgan;gökyüzü
Geceme yarenlik eden yıldızlar
Ateşiyle kavuran güneş
En içimi dahi titreten rüzgarlar
Ve olmazsa,eğer olmazsa nefes dahi alamayacağım bir hava
İşte yarim
Ben seni kaybettim ama seni buldum...
Aşığım gökyüzüne...
....