9
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
1356
Okunma

Bendim, bana açık kapı bırakmayan
yinede sana yakalanıp
karşında savunmasız kalan.
Düşmüştün bir kere gönül toprağıma ,
saklı büyütmeliydim seni orda
ama günden güne yaklaşıyordun
Gün yüzüne fışkırmaya
Ne kadar saklayabilirdim ki !
Biliyordum yeşerdiğinde yoktu kaçışımız,
Birimizin ölmekten
ya aşkımdı ;
ya da ben .
Severek tercihimi kullanmıştım,
emanetimdir kollarına askım
ona benim yerime de sahip çıkamazsan,
İkimizinde vebali kalır boynunda.
oysa gönülden af dileyenin
tekrarı olmazdı hatasının.
Nuran KARACA
17:49 29.11.2015
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.