Bir dünya ki karanlığında kasvet ve hüzün
Aydınlığında tebessüm ile hemhâl yüzün


Firakıyla ölüm bile aciz kalır
Vuslatı, zemheriyi Nevroz’a bırakır


Mağlup, pes edip ye’se teslim olanın
Zafer, gece bozgunlarına başkaldıranın


Şekva, acizlerin harap barınağı
Gayret, azme dayamış her dayanağı


Çağdaşlık şuurun azılı katili
Kendi denizine küskün balığın hâli


Âlim,şöhretle fethe koşan aydınlar neferi
Ârif, mana âleminin emektar rehberi


İzm’li dünyalar eski , viran birer gemi
Şark,şehrin sokakları gibi mahrem ve samimi


Meylettiğin yollar seni sonsuzluğa uğurlar
Birinde sonsuz nur biter ötekisinde Kahhar nar


Her cumhur bir kitaptan alır nefesi 
Ses ki ölüm, ses ki sessizliğin sesi


Mağrur sevmeyen, sezmeyen, anlamayandır
Gerçek, imtihanla sınanmış heyecandır 


Bizdeki sefil vaziyet muzır  öğrenci kayıtsızlığı
Mabeynine girmediğimiz hayatın anlamsızlığı


Okumak iki ruh arasında âşıkane mülakat
Maşuğun da âşığın da muhabbetidir murat


Şekil veren hattatların hatırası aziz mi aziz
O güzelliği hayrnlıkla temaşa ettirecek biziz


Endamına hayran kaldığımız âlem keşfe kabil
Maddepereste ebedi, manapereste değil


Bak, gör sonra da kaybol demek mi asıl sual
Karşısında dağlar, denizler , melekler lâl


Zihin arı, kitaplar çiçek , dünya kovan
Seyyah odur ki uçsuz bucaksz deryalara dalan


İki sevda,  iki rüya , iki elem, iki yol 
Sen en iyisi mi birine meftun ol kola koyul