İSTANBUL

Selam olsun sana kucak dolusu selam
Sen medeniyet ünvanı alan İstanbul
Taşına toprağına her zerrene selam
Koca Fatih’in gönlünü çalan istanbul

Nasıl bir zaman bu nasıl bir devir böyle
Susma ne olur konuş bir şeyde sen söyle
Ben ki çilene esirim aşkına köle
Çilen ile yoğur beni eğit İstanbul

Senin aşkına niceler oldu varından
Ne Veliler geldi geçti kara bağrından
Peki şimdi hiç umudun var mı yarından
Durma tut at hainleri dağıt İstanbul

Bir zamanlar sayısız alimlerin vardı
Şimdi yerini riyakar hocalar aldı
Söyle ar edep ve haya nerede kaldı
Al ellerinden bir nesli kurtar İstanbul

Gittikçe çoğalıyor derdin anlaşılan
Olsada dilin anlatsan nedir ki kalan
Minarelerinden gayrı Hakk’ı haykıran
Artık kendini bu çağa tanıt İstanbul

Bünyamin’e sorarsan pek çetin hallerin
Sararıyor neden bilmem asil yüzlerin
Yetim kalmış çocuk gibi sisli gözlerin
Yanma için için benim gibi İstanbul

Bünyamin Batmaz