![]() SEN BENİM GÖKYÜZÜMSÜNTüm geceler sensizken eksik Karanlık geliyor yokluğunun ardından Sensizlikte kış vuruyor satırlarıma Ne zaman güneş batsa yüreğim uyuşuyor Yokluğun kalbime saplanan bir sızı Her şey sağır içimde Dünya bile karanlıkta kalıyor Sen gidince gönül yas bağlıyor Çocuksu kavgaların yersiz kıskançlıkların Ayılmak istemiyorum sarhoşluğundan Işık oldun dünyama Bak yine seni özledim yokluğunda Özleminde eskidi prangalar Okyanusun en derinine atılan Duyguların selindeki dalgalar Üşüyorum yalnızlığında saklama gözlerini Sensizlikte kayboluyorum Al şimdi kalbimi ellerine Güldür beni hapsetme sensizliğe Yine gözlerim doldu bu akşam Özlemin büyüdü içimde Hasretin büyüdükçe dünyam küçüldü Uykusuz gecenin sabahında Aşkına hüküm giymişken ölesiye özledim Tek kişilik mahpushanede Bulutlar çöktü bak üzerime Hayalin yine karşımda Aşkın hıçkırır dudaklarımda Sen kokuyorsun bu akşamda duvarlarımda Ruhumda bir ateş gamsızca Avuçların uyuyor avuçlarımda Yıldızlar bile göz kırpıyor artık yokluğunda Dudaklarım çatladı susuzluğunda Bak yine güneş battı hasretin düştü gönlüme Ölesiye özledim Bir buluta gömdüm gözlerimi Saatlerce ağladım yokluğunda Seni düşündüm yağan yağmurda Anladım ki biz biz seninle hiç bitmeyen Bir şiirin güfteleriyiz SERAP EVREN |
Kalemin susmasın
______________________________________Saygılar Selamlar