Gel Ey Yar
Gel
"Varlığı varlığımın nihayetine karar"
Gel ki
Tabanları hasret kesiği
Çatlak yalın ayaklarıyla
Dizleri yamalı
Yüzü gözü çöplük pasağı
Avuçları Arâfe kınalı
Hayta bızdık bir bahar yürüsün
Gözlerimin cemresini düşürmüş
Çiğit mevsimine



Gel Ey Yar
Gel ki
Rakkâse ömrüm
Hüseynî bir Si Bemol’lukla
Gagası ıslıklı Şakrak’ları giyinip üzerine
Salına salına sürüsün eteğini
Kerem Kerem râyiha besteleyen
Güz Vurgunu ömrüne



Diyelim ki
Avuçlarına
Tuz sağanağı buruşuk bulutları berkitmiş
Bir poyraz hırçınlığıyla
Düşürüyorum avaz avaz arşa haykıran
Ağzı açık yaralarına
1’lerin incecik gövdesiyle eşleştirdiğim yanlızlıkların
İşlem çizgisi altındaki toplamını



Diyelim ki
Çelik mazgalların gerisinde
Bayat, çürük hayat kırıntılarıyla beslenen
Boynu ıltarla zaptedilen
Organlarına bir tan yeri baskınıyla el konulmuş
Ayağına giydiği kalbinin tekini kaybetmiş
Bir aşk kaçakçılığıyla
Sürüyorum kapına
Pıhtıya duran kan kesiği yaralarımı



Diyelim ki
Yol ortası kaderine terkedilmiş
İz bilmez bir firârım
Diyelim ki
Gölgesinin ayak seslerinden
Yüzünü duvarlara gömen bir korkağım
Diyelim ki
Sanığım
Suçsuzluğumda
Yabanım
Yakınlıklarımda
Affı imkânsız Kebâirden bir Günâhım
4 Kitabın
5 vakit kıblegâhında


Hangi Matematiğin
Aritmetik düşlerinde toplarsın beni
Tüm kalansızlığımla





ŞİİR HÜZNÜ SEVER