...........................
zamanın ucundaki hatıralar.
bir bir silinirken belleğimden ..
geçmişe dönmek mi yine ..
yine o hayalleri kurmakmı..
yine tren raylarında uzaklara bakmakmı..
hatırlamak, bir yaşamı hissetmek.mi..

eğer o yaşam acı doluysa..
bilki acının hamurunda öyle bir tutku varki.
bir hayal çukurunda tutkulardan kurtulmanın erdemine varmak belki...
kendini bulmak vede o çukura öylece bırakmak anıları..
geçmişlerde kaç yıldır kurgulananlar ,vardı hep..
sevgi sözcüklerinin hissedildiği o yerde ..
ama şimdi küle dönmüş rüzgarın peşinde uçtular tümüyle....
neyi hissettimki ben ...
o yaşamın ucundayken ..
neyi özümsedimki ben..
neyi özledmki ben..
niçin diyebileceğim o yaşamın bana hissettirdiklerinden koparken.neyi.?
şimdi ölgün anıların esiri gibi yaşama tutunmak..
yaşamayı öğrenmek belkide en iyisi..
kimbilir kaçkez aynı dizeleri yazacam penceremde..
yine gecelerin hüznünü hissedeceğim belkide.o yerleri anımsadıkça..
o zamanın ucundaki hatıralar belimi büktü işte .
yaşam savaşımda taa..uzaklardan hissettiğim sendin işte sendin..
sensiz olabilirmiydim hiç....
öyle bir öyküki benim içimden hayata yansıyan..
işte o gün geldi çattı..
kimmi o dediğinizde...
kim olacak işte biri dersiniz ..
bilinmiyenden gelen bilinene doğru giden bir adam ..
öyle pejmurde bir yaşamın derinliklerinde kalakalan..
eline kirlenmiş dokunan birini hissedemezsiniz siz..
övülecek bir yanı yokki hatıraların ..
savaşmadan kendini ölmüş hissetmek .
sevmek kadar kutsalken yaşam ..
biranda tükenmek..varoluş biçimlenişin öncülüğünü hissettirdi bana ..
birden yenilenmeye kurgulandım..biçimsellliğimi yeniden varoluşa endeksledim işte .
şimdi tutkularımın en derinlerinde yüzüyorum ..
hayatı yüzerek bilmek neymiş meğer..
ölmek .neymişki .
varolmuşken yaşamım ..
bilinki yaşamaya tutkulandım aşk gibi sevgilerden esinlenerek yaptım bunu..
yaşamaya mecburum hayatı .

çünkü.ben varım artık yaşıyorum ......BURHANETTİN