1
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
808
Okunma
hani anlar vardır
sarılıp hemen telefona
çok sevdiğin bir insana
uçurmak istersin yüreğini,
karşıdan biri o anda
’ o burada yok!’ dedi mi
nasıl da burkuluverir yüreğin
ahizeye dolanmış
elindeki kablo gibi...
işte şimdi dağlar taşlar
deniz öyle sesleniyor,
gökyüzünde uçan kuşlar
ser veriyor, sır vermiyor;
yüzüme kapanıyor aynalar,
gözlerinle çerçevelenmiş
karanlıkta gece boyu
göz kırpan yıldızlar suskun
gizemli bir tablo gibi...
Şaban AKTAŞ
06.10.1998
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz