Derdimiz ummandır susuyor halkım.
Asmada bozuldu çürüdü salkım.
Çiçekte gövdeyiz bekleriz talkım.
Başını kumlara sokan biz miyiz?
Gün güne eriyip çöken biz miyiz?

Var sayıp zalimin eti budunu.
Unuttuk sabahın güzel tadını.
Matem de yurdumun, eri, kadını.
Kaşını kaldırıp çatan biz miyiz?
Yarını görmeyen vatan biz miyiz?

Yüce dağlar puslu denizler kara.
Karanlık kentlerim içimde yara.
Hani birleşirdik düşünce dara.
Kafayı dimağı yoran biz miyiz?
Yolları şaşırıp soran biz miyiz?

Görmüyor duymuyor Ankara suskun.
Vekiller duyarsız koltuğa düşkün.
Sağcısı solcusu sandığa küskün.
Güneşle yıkanan yazlar biz miyiz?
Zeybekler çalan o sazlar biz miyiz?

Nerede o hilal o nazlı bayrak?
Al rengin üstünde yıldızlı bayrak?
O şeref o gurur o hazlı bayrak?
Gönderden yas diye söken biz miyiz?
Yarıya indirip çeken biz miyiz?

Bitmiyor karanlık gece milletim.
Ne günler gördük biz nice milletim.
Davada haşrolan yüce milletim.
Can veren Mehmed’e yanan biz miyiz?
Göz yaşı akıtıp kanan biz miyiz?

Ata’nın izinde coşup koşmalı.
Meydanlar aşk ile dolup taşmalı.
Ders alıp olandan artık pişmeli.
Zehrini akıtıp kusan biz miyiz?
Başına vurdukça susan biz miyiz?

Ceddimin emsalsiz bir mazisi var.
Toprakta şehidi var gazisi var.
"Kurtuluş destanı" der yazısı var
Tarihte yazan o destan biz miyiz?
Gözleri kanayan yaştan biz miyiz?

"Bir devrin battığı" bu topraklarda.
Tüfeği çattığı bu topraklarda.
Binlerin yattığı bu topraklarda.
"Hürriyet zevkini" tadan biz miyiz?
Tozları dumana katan biz miyiz?

Gün gelip tersine dönse de teker.
Bu millet isterse cihanı yakar.
Ay ile yıldızı göğsüne takar.
Çılgın Türk denilen yiğit biz miyiz?
"Dur yolcu" dedirten, şehit biz miyiz?

Şiir Mehmet Fikret ÜNALAN
Yorum Nevin Elbasan ÜNALAN
Mehmet Fikret ÜNALAN