ŞAİR SIZISI;
Neden gamla yas tüter şu dünyanın bacası
Kafana takmadıkça şiir olup akmıyor.
Uzak, çok uzaklarda bir mazlumun acısı
Canını yakmadıkça şiir olup akmıyor...

Düş kurarken bahara erip irem bağına
Düşüverirsin birden örümceğin ağına
Doğarken bile dostum dişini tırnağına
Azmedip takmadıkça şiir olup akmıyor..

Kim yolcusu değil ki hayat denen süreğin
Güvendiğin dağların, dayandığın direğin
Tufana maruz kalıp bulanmadan yüreğin
Üstte gök çökmedikçe şiir olup akmıyor...

Bazen seni saftirik yerine koysalar da
Maskeli münafıklar gıybete doysalar da
Arkandan kuyu kazıp dibini oysalar da
Temelden sökmedikçe şiir olup akmıyor...

Deva umduklarının dertlerini eşmesi
Çile ile sabırın bir an’da birleşmesi
Merhamet etmeyenin kurur gönül çeşmesi
Kaynaktan çıknadıkça şiir olup akmıyor...

Ego durumlarının başı dertte saygıyla
Yaşıyor sanır insan varoluşsal kaygıyla
Aşk denilen nüveyi besleyerek sevgiyle
Gözüne bakmadıkça şiir olup akmıyor...

Ne uzaydan gelenler ne cin ne şeytan-peri
Akıl ve yürek işi bilmeli her eseri
Pahası az olsa da kutsaldır alın teri
Çalışıp dökmedikçe şiir olup akmıyor...

Ak basma kara basma her lafa kulak asma
Esaret felakettir olsa da altın tasma!
Hürriyet büyük nimet, sakın keyfinden kasma
Surları yıkmadıkça şiir olup akmıyor...

Yaşlanmaya adaydır doğan her Allah kulu
Dönüşe izin vermez çıktığın hayat yolu
En yüksek kariyerin ’ İhtiyarlık Okulu! ’
Belini bükmedikçe şiir olup akmıyor...

Ne kadar yaşasan da kurulmayacak turşun
Hepimizin nasibi ham bezden üç- beş arşın
Kalem uzun namlulu, farzet ki harfler kurşun
Kafana sıkmadıkça şiir olup akmıyor...
........
Bulem hatun, 2/10/ 2015, İSTANBUL-Kartal