Eylülün hüznü yağıyor sokaklara...
Bir parça hüzünle uyanıp bir parça hüzünle yıkanıyoruz,
Aydınlık ruhları soğuturken zaman
Savruluyoruz sararan yaprak misali...

Şiirler doğuyor yeni güne hüzüne sarılıp,
Isıttığımızı sanıyoruz oysa çırılçıplak hala benlikler...

Tam ordasın karşımda,
Ne gidebiliyorsun ne kalabiliyorsun,
Ne aitsin ne sahip...

Gidesin var ama en çok da kalasın,
En yalın halinlesin,en çok utandığın günahlarınla
Kimse senin duvarlarının ardını görmemişti böyle
Zaten sen açan değildin kapıları bir gülümsemydi sadece...

Şiirler doğuyor yeni güne hüzüne sarılıp,
Isıttığımızı sanıyoruz oysa çırılçıplak hala benlikler...

İnsan olmanın telaşında başlıyoruz sabaha,
Açlık hissi,en çok ta sahip olmaya duyulan açlık...
Ben egondan sıyrılıp güne karışıyorsun,
Giysilerle bedenini,ruhunu,acını sarmalayarak...

Ne getirecek ne götürecek bilmiyorsun,
Seneryosu yazılmış bir filmde figüransın sadece...
Eline sunulan hayatı hoyratça yaşıyorsun,
Tüm kurallarına rağmen...

Rahmi parçalarcasına şiirler doğuyor yeni güne,
Sıkışıp kalan kelimeleri çekip çıkarıyorsun içinden...

Şiirler doğuyor yeni güne hüzüne sarılıp,
Isıttığımızı sanıyoruz oysa çırılçıplak hala benlikler...