Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Varlığın karaborsa olduğu günden beri Hayat denen çınarı, sulamadan yoruldum Her gece bin bir gamın, biter kuluçka devri Senden diye alayı, belemeden yoruldum
Gözlerim yollarına dalmaktan tuttu nasır, Pes etmedim yıllarca, dayandım çeyrek asır Gökkuşağı gözlerin, yetmiş yıldızlık kasır Misafirin olmayı, dilemeden yoruldum
Kelepir tebessümler, cemalime pas geçti Nihavent tüm şarkılar, dudağıma es geçti El alem uykudayken, gözlerimden ses geçti Yıldızları her gece, çilemeden yoruldum
Ecel-gam kıskacında, gözlerim hep sozaldı Elemler borsasında, tavan bana özeldi Pervaneden ders alıp, ölmek daha güzeldi Kederini kadere, ulamadan yoruldum
Yardan gelen baş tacı, hoş gelmiş sefa gelmiş Körden gelen her acı, boş gelmiş, cefa gelmiş Sırdan gelen otacı, eş gelmiş, safa gelmiş Mertekleri Elif’ten, elemeden yoruldum
Hayalin Delibal’a, süresiz servet kaldı Erkekler ağlamazmış! Mermerim gölet oldu Kim varsa beni gören, selimden ibret aldı Kıssamdan bir tek hisse alamadan yoruldum
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Varlığın karaborsa olduğu günden beri Hayat denen çınarı, sulamadan yoruldum Her gece bin bir gamın, biter kuluçka devri Senden diye alayı, belemeden yoruldum
Hayat denen çınarı, sulamadan yoruldum
Her gece bin bir gamın, biter kuluçka devri
Senden diye alayı, belemeden yoruldum
muhteşem bir giriş kutluyorum güçlü kalemi..