’







’


ayağa kalkıyor kadın,
önce düz, sonra geri, sonra sola yürüyüp oturuyor.
aynaya bakıyor kırmızı gözleri loş ışıkta bile belli
birde akmış makyajı.
saçlarını açıp tekrar topluyor.


bir sigara yakıyor, açık pencereden dışarı üflüyor dumanı Ankara’ya
duman gözlerini acıtıyor, başını dündürüyor
uykusuzda salak.
yıllar sonra açılmış bir defteri düşünüp gülümsüyor.
aynaya bakıyor akan makyajı düzeltiyor.


adamı düşünüyor kadın, uykusu hafifliyor
adamın buğulu bakan gözlerini hatırlıyor
şimdi şimşek olduğunu düşünüp uyumak istiyor
bir çita olup adamın yanına koşmak istiyor kadın
aynaya bakıyor artık makyaja ihtiyacı yok


dikmiş gözlerini Ankara’yı izliyor kadın
yıllar sonra bunca mucize neden dercesine
adam ve kadın birbirinden gitmişken kainat neden böyle sürprizler yapıyor?
Ankara susuyor
kadın aynaya bakıyor makyajı akmaya devam ediyor..





11.09.2015/cuma
Ankara





’