Dar ağacına tutunmuş emanet bir can taşıyor bedenim sanki
Biliyormusun yine o geçen gece aklimda
Hani hayal kuruyorduk
Hani diyorduk’ya tüm dünyaya inat
Güneşin doğuşuna nasıl herkes şahitse
Belki sevgimize de herkes şahit olur
Bilmedim ansızın bir rüzgar misali
Bilmedim uyanmaya yakın bir hayalmış gibi
Bilemedim sana aşik olan gözlerimi kalan ömrüm boyunca ağlatacağıni bilemedim

Oysa pencere’ye düşen bir çift yağmur damlası gibiydik
Ne mutluyduk
Yoktu içimizde zerre hüzün
Yoktu planlarımızda ayrılığın matemi
Hani kader dedikleri bu olsa gerek
Dünü yaşarken yarına nasıl başlanacağinı kestiremezsin
Ama seninle nedense yarınlara
Hep el ele başladık
Gitmek istiyorum ben yine o yarınlara
Biliyorum artık var olman imkansız dünyam’da
Belki hayaldin Benim şu koskoca hayatım’da
Belki ben yalanı beceremedim
Belki sen hep bana gerçek geldin
Dedim ya işte
Belki sen hayatım’da en gerçek hayaldin
Olsun ben seni öyle’de sevdim
Çünkü mutluydum
Çünkü yanlızlığıma koca bir dünya oldun
Belki sen’de birgün hayal olmak’dan çıkarsın
Bilinmez ki bakarsın ben sana hayal olmuşum uykularinda
Sen yazarsin ben uzaklarda olunca
Dünde kalan hayallerimizin en güzel tadinda
Olur’ya sende gitmek istersen uzaklara
beklerim seni hiç gocunmam o dönüşsüz uzaklar"da