"Demir almak zamanı geldi artık limandan"
Son bir senfoni dinle benim için kemandan
Bir tutam özlem aşır tükenmeyen zamandan
Bilsem ki gözlerine kanlı yaşlar dolacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

Başımda onulmaz dert bitap düştüm hastayım
Öldü artık sevdamız ağlıyorum yastayım
Hasretin tarlasında sonsuz bir nadastayım
Diktiğimiz çiçekler bak gör yarın solacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

Kızıl gökler ayrılık elemiyle bulansın
Yeni yetme çaylaklar ardın sıra dolansın
Sen bana bundan sonra benim kadar yalansın
Bugün yarın postacı kapınızı çalacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

Mazinin zulasından birkaç tutam aşk aşır
Neşeyi sımsıkı tut hüznü hoyratça taşır
Bana kuru sahralar sana vaha yaraşır
Acı bir tebessümüm sana miras kalacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

O müjdeli yarınlar gelir diye bekleme
Leylaların yolunda boş yere emekleme
Zoraki hülyaların ardından itekleme
Duyduğun her bir çığlık sana selam salacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

Benim kahrım çekilmez zor be gülüm aldırma
Sevmek yalan sevda boş gücün yetmez kaldırma
Vuslatın kovasını kör kuyuya daldırma
Kim bilir son pişmanlık saçlarımı yolacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

Yıllar var ki hüznümü kalp söyledi dil sustu
Böyle bir yitik sevda ancak bize mahsustu
İçimdeki kahrımı ben sakladım gök kustu
Biliyorum tüm cefa yine beni bulacak
Bu sana son mektubum son şiirim olacak

22.08.2015 Kütahya


Yahya Kemal"Sessiz Gemi"