Zemheri karanlık çöker üzerime
Karadan bir çarşaf gibi
Gündüzüm geceye gebe
Bir bebek ağlar kırık beşikte
Sütten kesilmiş ana
Maması bitmiş feryat figan içinde
Göz yaşları ıslatmış yastığı
Karanlık aydınlığa küs
Minik avuçlarında umutlarını saklamış
Sensizliğin içinde ürkek bakışlı bir kız çocuğu
Gözleri yıldız gibi parlak ve endişe dolu
Çığlıklar içinde şaşkın ve çaresiz
Bir feryat sesi ortalığı yakar kavurur
Omuzlarda tabut
Her yanı sarmış ölüm kokusu
Bir ana çığlıklar içinde feryat figan
Tabut cansız tabut lal dilsiz
Gözlerden akar nehir gibi yaşlar
Yas bağlar sokak matem sarar her yanı
Isyanlar dualara karışır
Ürperir yürekler yıkılır yürekler
Umutlar avuçlarından uçmaya başlar
Alevler içinde Zemheri
Şaşkın ve ürkek
Çıkmazlara girer düşünceler
Fikirler fitil tutmaz
Gözlerden yaşlar aktıkça
Nefrete bürünür iyimser düşünceler
Intikam diye haykıran insanlar
Bir avuç topraktan sonra
Sükunete boğulmaya başlar
Karanlıklar alır istediğini
Perçem düşer gözlerinin üzerine
Kirpiğinde saklı tüm hayatı
Tatlı bir tebessüm ister
Buğulu gözler ve sıcak bir yuva
Sokak çirkef sokak ateş sokak ihanet yüklü
Öksüz kalır ufak cüsesiyle Nazlı cocuk
Yitik yıkık yanına aldırmadan
Şafağın olmasını bekler
Gece uzun ve karanlık aydınlıklara küs
Titrer minik yürek şahadet kelimesi dilinde
Umuda mektup yazar gibi dua içinde zaman gizli
Üç beş kelam öğrenmiş anne babadan
Dökülür dilinden hasret yüklü gecede
Taç yapasalar papatyalardan başına
Sıcak bir tas çorba
Şefkat yükü bir kaç kelam
Şafak vaktinde yanlızlığının içinde uyanır
Üstü başı toz toprak içinde
Minik elleri uzanır imdat diye
Ses yitik gözleri anlatır her şeyi
Ona bakan gözlere
Şafak vaktinde bir çocuk Yanlızlığıyla
Üryan biçare yanağında gözaşı izi kalır
Hasrete bulanmış yüreğiyle
Büyür küçük cüsesiyle
Tatlı bir kelam değsin kulaklarına
Acılar kederler hasretler idam edilse
Şafak vaktinde yeniden güneş doğsa
Sadece onun küçük bedenine