Nerde bu ülkenin aydınları
Taksimde kol kola yürüdüğümüz
Birkaç ağaç kesilmesindiye
Bombalar patlıyor bak
Fidanlar devriliyor
İnsanlar ölüyor
Ülkemin güney doğusundan
Türkçe kürtçe ağıtlar
Karışıyor bir birine
Ne ocaklar sönüyor
Yine ağaçlar kesiliyor
Siz okumuş adamlar
Hiç hesap ettinizmi
Bir ağaçtan kaç tabut çıkar
Yada
Hiç ağaç ithal etmeden
Kaç şehide yeter
Ülkenin ormanları
Sahi gelirmiydiniz
Nişan taşından bebekten
Kalkasa idi cenazeleri
Neden cevap vermediniz
Özür boştur şimdilerde oralar
Hepsi bodrumdadır bu aydın beyler
Halkın girmediği koylarda
Gündüz özgürlük demokrasi
Gecede havyar puro ve viski
Devrim şarkıları söylüyordur şimdi
Hepside yanık tenli yanık sesli
Bakın ne diyeceğim
Sizinde dikkatinizi çektimi
Poponuz hiç yanmamış beyler
Akşam görürsünüz odalarınızda
Donlarınızı aynaya karşı indirdinizmi
Ne zaman aklınıza gelecek bu ülke beyler
Beyaz popolarınıza ateş düştüğündemi
Nezaman yazacak satılmış kalemleriniz
Tasmalarınız gevşediğindemi
Bilirim hiç biriniz okumayacak bu şiirimi
Nedenmi boşu buşuna yazdım şimdi
Belki görecek size aydın diyen birkaç kişi
Lağım çukuruna düşen karanlık yüzlerinizi
N,H,R.