Vücud buldu kâinat,
Sebebi eşref-i mahlûkat,
Kuluna şükür gerek,
Sen Şekûr’sun yâ Rabbi.

Muhtaçtır sana cümle varlık,
Seninle son buldu, yokluk ve darlık,
Kuluna el açmak gerek,
Sen Samed’sin yâ Rabbi.

Setretmezse beşer,
Israr kılsa teşhirde uyûbu,
Kul ayıbına setr gerek,
Sen Settâr’sın yâ Rabbi.

Yakışsa da kula hata,
Israrkâr olmamalı günahında,
Kul hatasına af gerek,
Sen Gafûr’sun yâ Rabbi.

Kul kuldan eyler de,
Eylemezse senden hicab,
Kula haya gerek,
Sen Basîr’sin yâ Rabbi.

Helâl rızık emrediyor Hz. Kur’an,
Zat-ı Hazinen den kıl beşere en’âm,
Kuluna rızık gerek,
Sen Rezzâk’sın yâ Rabbi.

Sînede medfunsa zerre miktarı şer,
Setr’e cüret eylese, gizlese de beşer,
Kuluna mağfiret gerek,
Sen Habîr’sin yâ Rabbi.

Beşer şaşar, olursa günahkâr,
Nedâmet kılıp, olmalı tövbekâr,
Kul günahına tövbe gerek,
Sen Tevvâb’sın yâ Rabbi.

Ne göğe ulaşabilir insan
Boyca, ne de yeri delebilir,
Kuluna tevâzu gerek,
Sen Azîm’sin yâ Rabbi

Kahrında hoş, lütfunda hoş,
Dosttan gayrisi boş,
Kuluna dost gerek,
Sen Velî’sin yâ Rabbi.

İSMAİL KILIÇBAY]