Ne desem bilmem bir insan bu kadar adi olamaz
Eğer beni vuracaksa arkamdan konuşmaz
Unuttuğun bir şey var bu yalan dünya
Sana da kalmaz
Sen harbiden şeref karekter yoksunusun
Kim verdiyse rolünü çok güzel oynadın
Ben ise saflığımla her sözüne inandım
Yüzünü görünce insan sandım
Sen kainattakı kadınların yüz karası
Şeref yoksunu insanlığın yüz karasısın be
Beni hep kücük görmeyi başkalarına kötülemeyi
Her nedense bir marifet bildin
Kendini nedense hep tepede gördün
İnsanları kandırmakla bencilliği kendine ilke edindin
Ben sana daha ne diyeyim
Sen şeref yoksunusun be
Kendi haline yaşarken yoluma cıktın benim
Ben kendime yeni dostlar bulmak istedikce
Her nasıl yapıyorsan her yerden kötülüyorsun
Belki yazarsam vicdanın rahatsız olur
Gerci olmayan vicdan rahatsız olur mu?
Sen şeref yoksunu karektersizsin be
Hepimiz biliriz bu işler sıra ile bunu bilirsin
Senin karşına bir gün öyle birisi çıksın
Bana bu yaptıklarını mislisiyle o sana yapsın
Sen insanların değerini bilmeyen şeref yoksunusun be...

MURAT KAYA