Ne gezersin bu ellerde divane
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru
Yolların taşını etme bahane
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Bu benim derdimin dermanı Ali
Şu deli gönlümün fermanı Ali
Evvelin ahirin zamanı Ali
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Sahib-i Zülfikar’dır şu benim Ali’m
Kudretin dilinden damlayan balım
Şu çürük dünyada bir sağlam dalım
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Değil midir Ali suret-i canan
Değil midir Ali Yusuf-u Kenan
Degil midir Ali kandilde yanan
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Ebu Talip oğlu Ali’m de candır
Bedende özcanım damarda kandır
Bütün dünya bir yan Ali bir yandır
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Gel ey gönül yarışalım Ali’ye
Çağlayalım varışalım Ali’ye
Damla olup karışalım Ali’ye
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Aşığın bağrında bir od tutuşur
Gözünün yaşına kanlar katışır
Ali’nin bağında bülbül ötüşür
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Derdim çoktur kime varıp söyleyim
Bu dertlere nerden derman eyleyim
Söyle bana daha burda neyleyim
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Didelerim yaşlar ile dolmadan
Dünya bahçesinde gülüm solmadan
Azrail arayıp izim bulmadan
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Güzel sevsem yüzün dönüp bakmıyor
Çok yanmışım artık ateş yakmıyor
Kahpe felek cefasından bıkmıyor
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Şu garip başıma ne dertler aldım
Gam keder içinde perişan oldum
Kervanı kırılmış çöllerde kaldım
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Yüküm çoktur kemiklerim sızlıyor
İki gözüm dost yolunu gözlüyor
Bu fakir kul Ali’sini özlüyor
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Şu dünyada dilediğim olmadı
Çalındım çırpındım yüzüm gülmedi
Bekledim güzelden haber gelmedi
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Şu benim çektiğim bitmez zulümdür
Yürüdüğüm taş dikenli yolumdur
Bu rüyanın sonu elbet ölümdür
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Bu yurt bizim değil konar göçeriz
Ab-ı firkatinden elbet içeriz
Tatlı canı ol toprağa saçarız
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

Ta ezelden bendesiyim Ali’nin
Gece gündüz yolcusuyum yolunun
Bağışlar günahın Emrah kulunun
Gönül kalk gidelim Ali’ye doğru

17 Şubat 2014-Pazartesi