Eskiden martılar çöplük eşmezdi
Ya martılar ya da koylar değişmiş
Köy insanı gurbet ele düşmezdi
Ya köylüler ya da köyler değişmiş

Köylerimiz oğul verir kovandı
Köylünün sergisi, çuldu savandı
Yedikleri belki biraz yavandı
İçtikleri sular, çaylar değişmiş

Yenen yemeklerin bir tadı vardı
Sorunları çözen bir kadı(!) vardı
Herkesin bir sanı bir adı vardı
Asıl azmaz ama soylar değişmiş

Eskiden insanı, sözü bağlardı
Birinin derdine hepsi ağlardı
Toy, düğün bayramda coşku çağlardı
Şimdi insanlarda huylar değişmiş

Oğul, babasına kırgın yaşıyor
Kardeş, kardeş ile dargın yaşıyor
Hırsız ile arsız, sargın yaşıyor.
İnsanın fıtratı, saylar değişmiş

Tahir der, n’olacak halımız şimdi
Şekerle sulanmış balımız şimdi
Nasıl aşılacak yolumuz şimdi
Konaklar yıkılmış beyler değişmiş

yolcu9901
Say: Arkadaş