rüzgâr yağmurun habercisidir;
amansız savurur bir kasırga
akı, karası göğüne karışır
alabora olur yer gök apansız
ve bir yağmur başlar sağanak;
ağaçlar; dallar, yapraklar
yollar, kıyılar, dere tepe
dağ başları, susamış topraklar
yıkanır yeryüzü şakır şakır
öyle bir yaz günüydü; dündü
dünü günden daha çok sevdim...


bir de baktım ki
havada buğul buğul
tazecik toprak kokusu
mavilendi yine gök
dağlar kurtuldu yasından
salkım saçak umuttu
köklendi toprakta tohum
kuruyan yeşermeye yüz tuttu
arındı doğa kirinden pasından
günüm düne karıştı;
günü dünden daha çok sevdim...


bazen ıslak bazen kuru
yerle göğe benzer
g/özümde hasret yağmuru
her damlası yaprağa can
beyazı, pembesi, sarısı
çiy düşen güller gibi
yanağımda ılık ılık bir tatlı hüzün
doyumsuz gizemli bir heyecan
ve güle düşen yüzün
gittiğin gün güne karıştı;
günü günden daha çok sevdim...


Şaban AKTAŞ
20.06.2015




Fotoğraf: Şaban AKTAŞ