Susuz bir yazın sabahını sakladı gece
Az kalmış gibiydi zaman geçmiyordu bile
Nerede hata yaptım ki diye sorgularım kendimi
Sanki hiç sabah olmayacakmış gibi geliyor
Bir fırtınadır koptu kopuyor içimde
Nice yağmurlar yağdı gönlüme

Şu an kimler mutlu kimler değil ki bilen var mı
Ay ışığı yok bu gece aydınlanamadı yıldızlar
Dolaşmadı semada seven duygular
Şimdi onlar yapayalnız karanlığın derinliklerinde
Kendi kendilerine başlarının çaresine bakıyor gibiler
Mehtap suskun bir suçlu gibi
Belki de ağlıyor tabiat

Şimdi oradan gelecek bir gemi bekleniyor gibi
Bir sıcaklık geldi yüzüme
Koskoca bir gün ışığı doğdu gökyüzünde
Gönülleri ısıttı birden
Gülleri, çiçekleri laleleri tüm tabiatı yerinden
Ne güzel hayat sanki yeniden başlıyor
Tertemiz duygular esiyor
Artık kimse ağlamıyor sanırım
Karanlık düşleri attık içimizden
Umutlar uçuşuyor gökyüzünde
Hepsi birbirinden razı gibiydi

Tüm kırgınlıkları unuttuk yüreğimizden
Eriyen karlı dağları görür gibiyiz
Çağlayanlar taştı ırmaklar altın sarısında aktı nehirlere
Kuşlar ötüşür kelebekler dolaşır
bir oh çekiyor insan
Bulutlara doğru alabildiğince yaşam
Yaşamak çok güzel

Behçet Bük 890/15.6.2015