Noktasını koyamadığım cümleler
Aynada yüzümün yansımasını görünce ben
Ruhuma hapsolmuş bir ’’Gönül çelen’’
Seni benden yalnızca ölüm çeler!

Akşamını getiremediğim günler
Aşkımızın kokusunu taşıyor güller
Yaşlandın içimde , gençleşip gel
Zaten büyük hayaller geç gelirler!

Nefretim kan kusuyor saklamaya çalıştıkça
Zaman işlemez , beklersen sabırsızca
İçimi döktüğüm sayfalar birbirine sarılmışlar
Elinden bir şey gelmez ’’Yarın’’ alnına yazılmışsa

Kendimi tanıyamıyorum , yanılmışım
Boynunda Aşk ile dövülmüş bir tılsım
Fark etmeme engel oluyor gözlerinin ışıltısı
Seni her şeyden daha çok önemsiyorum , büyüsüne kapılmışım

Sevgim taştı , sığmıyor yeryüzüne
Kaç gezegen yaşatır seni ? Kaç düzine ?
Karanlık oyukları açıldı ak yüzüme
Anlamak istemiyorsan git! ve ya bak yüzüme!

Düşünceler gayzer gibi , yükseliyor yer altından
Yeter beynimi kemirdiğin , çık aklımdan!
Kalbimde kalan kırıntılarını çıkardıkça
Daha da artıyor , bütün çabalarım yararsızlar...