İstanbulu seninle sevdim ben
Seninle aşık oldum denize
Seninle sevdim kaldırımları
Soludum seninle İstanbul’un havasını
Sırf sen varsın diye
Daha çok çektim içime İstanbul’u.

Üsküdarda içtiğimiz çayın tadını
Beylerbeyinde oturduğumuz bankın rahatlığını
Bulamadım hiçbiryerde.
Taksim’in kaldırım taşlarını
Balat’ın ahşap binalarını görmedim hiçbiryerde.

İstanbul’u seninle sevdim ben
Kız kulesine seninle daldım
Seninle hayal kurdum gökyüzüne
Gökyüzüne taşıdım geleceğimizi.

Sen hayallerimi yıktın
Yerle bir ettin adeta
İstanbuldan neftet ettim
Dünyaya küstüm
Kapadım gözlerimi hayata.

Ne kaldıysa senden bana
Hepsinden nefret ettim
Ne bıraktıysan bana
Hepsini çöpe attım.

Gökyüzünü karaladım
Yıldızları söktüm aldım
Gittin
Gittin de ne oldu
Sevdi mi benim gibi
Dizlerine yatırıp okşadımı saçlarını
İncitmeden.
Gözlerine saatlerce dalıp
Şiirler yazdı mı sana
Seviyorum diye haykırdı mı Boğaza karşı.
Hiç sanmıyorum.
Gittin
İstanbul yaşanmaz oldu
Gittin
Zehir oldu soluduğum hava
Gittiğine değmiştir umarım
Çünkü ben gittiğin yerde olmayacağım
Gelme geri
İstanbulu hiç bir zaman sevmeyeceğim.